Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Marieke Hopman

By

24 september 2015

De wet bekeken door de ogen van kinderen II

24 september 2015 | By | 2 Comments

Als we de wet bekijken door de ogen van kinderen, wie zijn dan de wetgevers? En hoe kun je dit onderzoeken?

Comments

  1. Dear both,

    Liane: I think you are absolutely right here. In fact, I am currently looking into educational didactics to engage with children in research (“inquiry based learning”). I find this most useful! Thank you so much for sharing your thoughts.

    Bertus: What you are describing, the possibility of a law that does not carry with it any consequences when transgressed: I think this is what I would call a social norm or social rule (see video 1).

    I agree that we have to understand this more profoundly from a child’s perspective, and this is precisely why I want to do research with children. I want to try and not even prepare questions, as they can come up with their own questions and lead their own research. Literature research however points out that there are more reasons for abiding a law except for fear of consequences, even for children.

    Does “our” (adult) idea of a law not derive from what you label as the more primitive sentiments of children who are confronted with unequal power relations?

    Thank you for your reactions!

  2. Bertus

    Hoi Marieke,

    Wat ik probeer te beschrijven is dat je geen wet kunt stellen als wet wanneer het geen consequenties heeft en van daaruit dan de ongelijke machtsverhoudingen ontstaan.
    Wanneer iemand, als mens een (juridische) wet opstelt, waarbij het gaat om dat navolging van die ( juridische) wet als verplicht wordt gezien, is de natuurlijke vorm van wetmatigheid binnen het stellen van die wet, dat er een consequentie is.

    Daarmee is in principe niet de gestelde regel, de (juridische) wet, waaraan iedereen zich moet houden, maar de plicht om consequenties te stellen de natuurlijke vorm van wetgeving, als absolute plicht om iets als (juridische) wet te kunnen laten gelden. Het reageren op wetten, door de mens gecreƫerd, is dan niet gebaseerd op de plicht van de wet, maar op het eens zijn met het gestelde als wet, of heeft te maken met de consequenties naar ongelijke machtsverhoudingen (Zowel in belonen als straffen)

Submit a Comment